İspanyolların eline düşen Kuzey Afrika ( mağrip ) şehirlerinden olan Becaye'nin eski emiri Abdurrahman,kalenin düşmandan geri alınması için Barbaros Kardeş'lerin yardımı istedi. Becaye'nin alınmasının kendi gelecekleri üzerinde çok olumlu tesirleri olacağını hesaplayan Oruç Reis kardeşi Hızır'ın karşı çıkmasına rağmen 200 Leventle kaleyi kuşattı. Emir Abdurrahman da 3000 Berberi askeri ile kendisine yardım edecekti. 8 Günlük bir kuşatma sonucunda az sayıdaki türk levendleri epeyce zahiyat verdiler. Hatta adamlarını yüreklendirmek için ön saflarda vuruşan Oruç Reis bir top güllesinin isabet etmesi ile kolundan yaralandı. Sonuçta kale alınamadan kuşatma kaldırıldı. Oruç Reis'in yaralanan kolu dirsekten kesildi. Her ne kadar Becaye Kalesi alınamadıysada , bu Oruç ve Hızır kardeşlerin ölünceye kadar korsanlıkla uğraşmayacaklarını , burada siyasi bir otorite kurmaya yönelik uzun vadeli planları olduğunu gösteren önemli bir atılımdı. Nitekim birkaç sene sonra Cicelli Kalesi'ni , 4 Ağustos 1516'da da Becaye'yi fethettiler. Ancak iç kale yine düşürülemedi. Zira Tunus Sultanı ve yerli arab aşiret reisleri kendilerinden beklenen yardımı yapmamışlardı. Suların çekilmesi dolayısı ile karaya oturan gemilerinide kaybeden Türkler yürüyerek Cicelli'ye çekildiler.

Oruç Reis , bölgedeki faaliyetlerinin artık istese de korsanlıkla sınırlı kalmayacağını , siyasi yoğunluğunun artacağını anlamıştı. Bu sebeple yine anavatanına yüzünü çevirdi ve yardım istemek üzere Kemal Reis'in yiğeni olan Piri Reis'i İstanbul'a gönderdi. Yavuz Sultan Selim bu teklifi memluniyet ile kabul etti. Oruç Reis'e 2 büyük savaş gemisi ve mühimmat gönderdi , ayrıca Anadolu'dan istediği kadar Levend toplamasına da izin verdi.