Trablusgarp Savaşı ( 1911 – 1912 )

İtalya , 1870 yılında siyasi birliğini tamamladı. Gelişen sanayisine hammadde ve Pazar arayışına yönelerek sömürgeci bir politika izlemeye başladı. İngiltere ve Fransa gibi devletlerce sömürgeler daha önceden paylaşıldığında İtalya ancak zayıf devletlerin elindeki toprakları alarak sömürgeler elde edebilirdi.

İtalya’ya çok yakın olan Trablusgarp ( Libya ) Osmanlı devleti’nin Kuzey Afrika’daki son toprağı idi. Daha önce İngiltere , Mısır’ı ; Fransa , Cezayir ve Tunus’u ele geçirmişti. İtalya , Trablusgarp yoluyla Afrika ortalarına kadar inebileceğini hesapladı. İngiltere , Fransa ve Rusya’nın onayını istedi. Bu devletler de  Osmanlı İmparatorluğu’nun parçalanmasını istediklerinden bu onayı verdiler. İtalya, 28 eylül 1911’de Osmanlı Devleti’ne bir nota verdi. Osmanlı Devleti bu notayı reddetti. İtalyanların Libya’ya girip işgale başlamaları üzerine  Enver Bey , Fethi Bey ve Mustafa Kemal gibi vatansever subaylar  gizlice Trablusgarp’a giderek yerli halkı örgütlediler. İtalyanlara karşı büyük bir direniş başladı. İtalyanlar iç bölgelere giremedi. Mustafa Kemal , Tobruk ve Derne’de ; Enver Bey Bingazi’de başarılar elde ettiler. Bunun üzerine İtalya , Osmanlı Devleti’ne baskı kurmak için bir filo ile Çanakkale kıyılarını bombaladı. On iki Ada’yı işgal etti. Balkan Savaşı’nin da başlaması üzerine İtalyanlarla 18 Ekim 1912’de Ouchy ( Uşi ) Antlaşması imzalandı.

Bu antlaşmaya göre , Trablusgarp İtalya’ya bırakıldı. On İki Ada , Balkan Savaşları bitince Osmanlı Devleti ’ne verilmek üzere geçici olarak İtalyanlarda kalacaktı. Ancak İtalya , sözünde durmayarak On İki Ada’yı 1947 yılına kadar elinde tuttu. 2. Dünya Savaş’nda İtalya yenilince On İki Ada Yunanistan’a geçti.