Örgün eğitimin dışında kalan eğitime halk eğitimi denir. Osmanlı Devleti'nde halk etiğiminin yapıldığı kurumlar cami , dar'l mesnevi , tekke ve zaviyeler , ulema evleri , kahvehaneler ve Türk ocaklarıdır.

Camiler :

Vakıf kuruluşlarından olan camiler İslamiyetin ilk yıllarından itibaren hem ibadet yeri hem de ilkokul olarak kullanılırdı. Buralarda kız ve erkek çocuklara okuma-yazma ve dört temel işlem öğretilirdi. Osmanlı Devleti , cami cemaatine tefsir , hadis , fıkıh gibi dersler yanında ses , hat ve tezhip gibi özel yetenekleri geliştiren eğitim de verilirdi. Halkın katıldığı bu dersleri , günümüz halk eğitimine benzetmek mümkündür. Halk , her türlü güncel konularıda camilerde görüşür tartışırdı.

Tekke ve Zaviyeler :

Tarikata bağlı olan kimselerin toplandığı yer olan tekkelerde tefsir , hadis , fıkıh, Arapça ve Farsça gibi dersler öğretilirdi. Tekkeler , İslami ve ahlaki bilgilerin verilmesinin yanı sıra dışarıdan gelenlerin misafir edildiği yerlerdi. Okçuluk , pehlivanlık gibi spor eğitimi veren tekkelerin yanında tasavvuf , edebiyat ve müzik gibi sosyal ve kültürel faaliyetleri de yürüten tekkeler vardı.

Kahvehaneler ( Kıraathaneler )

Osmanlı Devleti'nde 16. yüzyıldan sonra görülmeye başlayan kahvehaneler , günümüzdekinin tersine birer okul konumudaydı.  Kahvehaneler insanlar arasında bilgi alışverişinin yapıldığı yerlerdi. Burada ünlü Türk kahramanlarının destanları tanıtılır ve kitapları okunurdu.