Viyana Kuşatması'nın Osmanlılar için bozgunla sonuçlanması Avrupalı devletleri harekete geçirmiştir. Avrupa'da Papa'nın da çalışmalarıyla Kutsal İttifak oluşturulmuştur. Haçlı ordusu olarak da tanımlanabilecek bu birlikte Lehistan , Avusturya , Rusya , Venedik  ve Malta devletleri yer almıştır. Bu devletler kendi cephelerinden Osmanlı topraklarına saldırmış ve Kutsal İttifak Savaşları olarak bilinen bu mücadeler Osmanlıların yenilgisi ile sonuçlanmıştır. Avusturya , Venedik ve Lehistan ile Karlofça Antlaşması imzalanmıştır (1699).

Bu antlaşma ile :

• Temeşvar ve Banat bölgeleri haricinde kalan Macaristan toprakları Avusturya'ya bırakıldı.
• Podolya ve Ukrayna Lehistan'a verildi.
• Mora ve Dalmaçya kıyıları Venedik'e bırakıldı.
• Antlaşmanın 25 yıl süreyle geçerli olması ve Avusturya'nın garantör olması kararlaştırıldı. 

Osmanlı Devleti , Karlofça Antlaşması'na yol açan büyük askeri başarısızlığın ardından ilk defa önemli miktarda toprak kaybı yaşamış , 18. yüzyılın ilk yılları bu kaybın oluşturduğu sarsıntılarla geçmiştir.

Devlet yönetimi , yaşanan bu gelişmeler karşısında bütün gayretlere karşın anlamlı çözümler üretememiştir. 18. yüzyıl askeri başarısızlıkların ve buna bağlı olarak toprak kayıplarının artmaya başladığı bir dönemdir. Bu başarısızklıkların yansımaları sosyap yapıda ve devletin değişik yönetim kademelerinde çok açık biçimde görülür.

Osmanlı Devleti'nin 18. yüzyıl başında izlediği genel politika iki temel hedefe yöneliktir.

1. Karlofça Antlaşması ile kaybedilen toprakların geri alınması.
2. Karşılaşılan sorunları , yapılacak yeni düzenleme ve ıslahatlarla ortadan kaldırmak.