Viyana Kuşatması'nın Osmanlılar için bozgunla sonuçlanması Avrupalı devletleri harekete geçirmiştir. Avrupa'da Papa'nın da çalışmalarıyla Kutsal İttifak oluşturulmuştur. Haçlı ordusu olarak da tanımlanabilecek bu birlikte Lehistan , Avusturya , Rusya , Venedik  ve Malta devletleri yer almıştır. Bu devletler kendi cephelerinden Osmanlı topraklarına saldırmış ve Kutsal İttifak Savaşları olarak bilinen bu mücadeler Osmanlıların yenilgisi ile sonuçlanmıştır. Avusturya , Venedik ve Lehistan ile Karlofça Antlaşması imzalanmıştır (1699).

 

Bu antlaşma ile :

 

• Temeşvar ve Banat bölgeleri haricinde kalan Macaristan toprakları Avusturya'ya bırakıldı.
• Podolya ve Ukrayna Lehistan'a verildi.
• Mora ve Dalmaçya kıyıları Venedik'e bırakıldı.
• Antlaşmanın 25 yıl süreyle geçerli olması ve Avusturya'nın garantör olması kararlaştırıldı. 

                   6,5 ay kadar İstanbul'da kalan II.Selim,kışı geçirmek için üzere Temmuz  1567'de Edirne'ye gitti.

                    Bu esnada İran Şahı Tamasb'dan 1000 kadar asker ve pek çok hediye ile saltanat tebrikine Revan hakimi Şahkulu Ha'ın elçilikle gelmekte olduğu haberi alındı.Sınır valilerine emirler yollanarak  gelcek elçilerin Edirne'ye  gönderilmesi emredildi.Şubat 1568'de Edirne'ye gelen İran elçilik heyetinin karşılanması iki devletin  ihtişam gösterisi şeklinde geçti.Cülus tebiriki için Edirne'ye gelmiş bulunan Almanya,Fransa,Venedik,Dubrovnik,Lehistan  elçileri ve başka Avrupalı elçiler de İran elçilik heyetini karşıladılar.Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa ve Sultan Selim İran elçisi Şahkulu Han'ı kabul ederek görüştüler

Ege'de adalarını ve nüfuz bölgelerini hızla kaybeden,ticari faaliyetleri büyük ölçüde sekteye uğrayan Venedik,önce Avlonya ve Delvine  bölgelerine bir isyan hareketini tahrik etmiş,sonra da Haçlı ittifakına katılmıştı.Ancak bu ittifaktan oldukça zarar görmüş ve sonunda Osmanlı hükümetiyle anlaşma yollarını aramak zorunda kalmıştır.Bu maksatla İstanbul'a gönderdikleri elçi Tomaso Kontorini,bir barış andlaşması yapmakta başarısız oldu.İkinci defa Luici Badoero başkanlığında bir elçilik heyeti gönderildi.Venedikliler bir an önce andlaşma yaparak zararlarını telafi etmek istefikleri gibi,Osmanlılar da onları Haçlı ittifakı dışında tutmaya çalışıyorlardı.Uzun müzakereler sonucunda 20 Ekim 1540'ta andlaşma imzalandı.Buna göre Venedik,Mora ve Dalmaçya kıyılarındaki bazı kaleleri Osmanlılar'a terk ediyor,Ege DEnizi'nde kaybettiği adalardaki Osmanlı hakimiyetini tanıyor ve 300,000 duka savaş tazminatı veriyordu.Buna karşılık Osmanlı hükümeti de Venedik'in elindeki Grit ve Kıbrıs adalarına saldırmayı taahhüt ediyordu.

Macar Krallığı'nın durumunun özellikle Belgrad'ın fethinden sonra bozulduğu açıktır.Zira Belgrad ve çevredeki kalelerin düşmesi Macaristan'ın  savunmasını güçleştirmiştir.Bu arada dahili çekişmeler de sürmektedir.Ülkede artan Alman nüfuzuna karşı çıkan beyler vardı.Halk da Kral Layoş'un kötü yönetiminden memnun değildi.Buna rağmen Macar ordusu hala Avrupa'nın en güçlü zırhlı süvarsine sahipti.Türk tehlikesi karşısında iç çekişmeler  unutularak savunma tedbirleri alındı.Almanya'dan güçlü bir yardım bekleniyordu.Anca bu mümkün olmadı.Zira İngiltere,Fransa,Papalık ,Venedik ve Milano hükümetleri 1526 yılı Mayız ayında Almanya'ya karşı bir savaşa bir ittifak kurmuşlardı.Türkler'e karşı bir savaşa girişecek olursa,bu itiifakın kendisini arkadan vurmasından korkan Charles-Quint,Macarlar'a arzu ettikleri yardımı gönderemedi.Almanlar'a karşı böyle bir ittifakın oluşmasında Osmnalı Devleti'nin büyük rolü oynamıştır.

Fatih Sultan Mehmed,İstanbul'un fethinden sonra Avrupa'da Osmanlı hakimiyetini sağlamlaştırma ve genişletme siyasetine ağırlık verdi.Sırbistan,arnavutluk,Bosna-Hersek,Eflak ve Boğdan üzerine peş peşe seferler düzenledi.Macaristan ve Venedik'le birçok kez savaştı.Mora'ya arka arkaya akınlarda bulundu.Ege Denizi'nde ve Anadolu'da fetihler yaptı.Karadeniz sahillerini Kırım'a kadar fethetti.Bu hadiseler birbiriyle çok içiçe olduğundan bu devirdeki olayları kronoloji sıradan ayrılarak Fatih'in Batı Siyaseti,Karadeniz Siyaseti,Orta ve Doğu Anadolu Siyaseti,Güney Siyaseti gibi ana başlıklarda incelenir.